In ons leven wachten wij veel. Op je beurt bij de kopieermachine, in de file of op een nieuw hart. En tijdens het wachten tikt de tijd door.
Wachten is ledigheid, wachten bestaat niet. Een mens kan niet bezig zijn met wachten. Het is het geen wat er tijdens het wachten gebeurt dat het wachten tot wachten maakt.
Een ogenblik geduld alstublieft is een theatraal en muzikaal onderzoek naar tijd en wachten.

Deze voorstelling wordt op zomerse wijze omlijst door een solo optreden van klankkunstenaar Wouter Snoei. In de pauze komen de dichters Frank van Oosterhout en Lotte van Dijck dichterbij uw oorschelp gekropen voor een portie zwoele zomerse onthaasting. Dit alles begeleid door enkele liters koele rosé en een verkwikkend stukje slow food.