Wandelen op de Champs- Elysées met een schildpad om de wereld beter te kunnen bekijken, maar het is moeilijk thee drinken op een ijsschots als iedereen dronken is een woordeloze locatievoorstelling die het midden houdt tussen een massaspektakel en een theaterstuk. Een grote fabriekshal van C-Mill, de machines die de theaterkunstenaars zelf maakten en veertig figuranten uit de regio spelen een belangrijke rol.

Deze bijzondere locatievoorstelling werd in België bejubeld en zorgde iedere avond voor uitverkochte zalen. Ook in Nederland bleef de voorstelling niet onopgemerkt. Onlangs werd bekend gemaakt dat de voorstelling behoort tot de Officiële Juryselectie van het Nederlands Theaterfestival en dus tot één van tien beste voorstellingen van seizoen 2009-2010 mag worden gerekend! Mis het niet!

Inhoud
Wandelen op de Champs- Elysées... begint hier en nu. Het werpt een blik op de mens zoals hij is, was en waarschijnlijk altijd zal zijn: Angstig, eenzaam en zo zondig als de zee diep is. Het is, kortom een verhaal over ons en, naar wij vermoeden, ook over U.

We volgen een groep mensen die zich langzaam maar zeker pijnlijk bewust zijn geworden van wat hier boven staat beschreven... En het maakt hen bang. Het vervult hen van doodsangst. Letterlijk. De angst om te sterven vliegt hen naar de strot. Want staat niet ergens geschreven dat voor wat men ‘hierboven’ aan zonden misdoet, men ‘beneden’ in omgekeerde evernredigheid wordt beboet?

Deze mensen verenigen zich en nemen zich voor om samen 'het onafwendbare', 'het  onverbiddelijke Einde' te lijf te gaan. Met Dante Alighieri’s La divina commedia, het boek waarin de schrijver zijn reis naar het midden van de hel beschrijft, als handleiding  zullen zij zich trachten te wapenen.

Ze construeren en simuleren hun eigen mini- hel om vooral niet onvoorbereid bij Lucifer aan te moeten komen als het zover is. Maar komt het ooit zover? Zijn er in ‘zondigheid’ gradaties? En blijft ‘samen’ echt ‘samen’ in het aanschijn van de dood?

FC Bergman
FC Bergman is een nagelnieuw gezelschap dat zijn wortels vond in het Herman Teirlinck Instituut. Op korte tijd hebben zij een heel eigen theatertaal ontwikkeld, die buiten anarchistisch en licht chaotisch, vooral extreem beeldend en poëtisch is. In eerdere voorstellingen stond vaak de spartelende, immer trachtende mens centraal. Wandelen op de Champs- Elysées... graaft verder in dit thema. Het werd een verhaal over de naïviteit van de mens, naïviteit in de zin van een overmoedig geloof in de grijpbaarheid van de wereld.